2007/Jul/01

บันทึก การเดินทาง ไปร่วมงานรับน้อง

วันที่ 22 24 มิถุนายน 2550

ณ แคมปิ้งแอนด์รีสอร์ท จังหวัด ระยอง

วันที่ 22 มิถุนายน 2550

- ผม ออกเดินทางไปถึงตึกโดม ณ เวลา 11 นาฬิกาโดยประมาณ พร้อมสัมภาระ กระเป๋าลาก 1 ใบ , กระเป๋าคอมฯ 1 ใบ , กระเป๋าสะพายข้าง 1 ใบ

- รับป้ายชื่อแขวนคอ ป้ายชื่อติดกระเป๋า , น้องปี 1 ถูกจัดให้นั่งเรียงแถวตามกลุ่ม แยกสี( โดยการจับฉลากเลือกสี ก่อนลงทะเบียนตามสีต่างๆ เพื่อการทำกิจกรรมเป็นหมู่สีต่างๆ )

- เวลาประมาณเที่ยง ทุกคนเริ่มขนกระเป๋าไปยังลานพระยานาค เตรียมตัวขึ้นรถ ซึ่งรถบัสพัดลมที่จัดไว้มีทั้งหมด 5 คัน ( และรถแอร์พี่บัณฑิตอีก 1 คัน )

- เก็บกระเป๋า ขึ้นรถ แยกตามกลุ่มชั้นปี แยก ภาคปกติ และภาคพิเศษ

- อ้อม ก็มาด้วย และเพิ่งรู้ว่า อ้อม ไม่ต้องไปทำงานพิเศษแล้ว , รับน้องครั้งนี้ อ้อมจึงไปด้วย( ตัดสินใจเอาวันสุดท้าย )

- รถออกเดินทางเวลาประมาณ 12.50น.

- แวะพักจุดพักริมทางมอเตอร์เว เพื่อซื้อของ เข้าห้องน้ำ ฯลฯ , แล้วจึงออกเดินทางต่อ

- ระหว่างแถวๆชลบุรี มีฝนตก จึงต้องปิดหน้าต่างรถ , แต่พี่ปี 4 ที่ตั้งวงอกุศลกิจกรรมท้ายรถ( กินเหล้า สูบบุหรี่ ) พี่ต่าย(ญ) ปี4 ยังสูบบุหรี่ ทำให้กลิ่นบุหรี่คลุ้งในรถ , ผมถึงเดินขึ้นไปถามกลุ่มนำกิจกรรมปี 3 ด้านหน้า( พวกเอิร์น ญี่ปุ่น ต้า อ้อม แข นาย ฯลฯ ) ซึ่งแต่ละคนก็บอกว่า คงทำอะไรไม่ได้ เพราะพวกเขาเป็นปี 4 , เราจึงเสนอว่า ไม่เกี่ยวกับชั้นปี ใครมีแสนยานุภาพสูงสุด คนนั้นมีอำนาจ ... นี่มีใครพกอาวุธมามั้ย ( เราทำท่าจะไปเคลียร์ , ทุกคนนิ่ง กับด้านมืดของผมที่เริ่มฉายออกมา... ) แต่หันไปอีกที พวกด้านหลัง เปิดหน้าต่าง พ่นควันบุหรี่ออกไปด้านนอกแล้ว เราจึงบอกไปว่า ไม่เป็นไรแล้ว พวกเขาเปิดหน้าต่างระบายอากาศออกไปเองแล้ว แล้วผมก็กลับไปนั่งที่ตามเดิม

- ระหว่างทาง ฝนยังตกเป็นช่วงๆ พี่ต่าย(ญ) ท้ายรถ เริ่มมากวนเพื่อนร่วมชั้นปี ที่นั่งแถวหน้าๆ ยังจะยุให้พี่จิตรดื่มเหล้าอีกด้วย ( ทำท่าทางวางก้ามเป็นเจ้าแม่ )

- ไปถึงที่พัก เวลา 17.00น. โดยประมาณ , พี่ๆ เดินไปยังชายหาด เพื่อจัดเตรียมซุ้มด่านรับน้อง( ขุดหลุม อุปสรรคต่างๆ เป็นทางยาว เพื่อให้น้องเรียงคลานผ่านไป ) , ระหว่างนั้น ฝ่ายพัสดุ ขนกระเป๋าไปวางหน้าห้องพักให้ทุกคน , ฝนยังคงตกปรอยๆ ( พบรูปปั้นที่คาดว่าเป็นรูปบูชา ร.5 ผมจึงไหว้แล้วอธิษฐานว่า หากกิจกรรมที่กำลังจะเกิดในการรับน้องนี้ เป็นเรื่องไม่เหมาะ ไม่ดี ขอให้ฟ้าฝนไม่เป็นใจด้วยเทอญ , และขอให้ทุกๆคน ผ่านพ้นกิจกรรมครั้งนี้ไปได้ด้วยดี ไม่มีอันตราย )

- ทำซุ้มทรายเสร็จกันแล้ว( พวกผู้ชายภาคพิเศษ ท่าทางเถื่อนๆ เป็นคนทำ ) , น้องเรียงแถว ใส่ผ้าปิดตา คนหลังจับใหล่คนด้านหน้า เดินกันไปตามทางที่พี่เตรียมไว้ มีด่านเป็นช่วงๆคือ 1. ด่านซุ่มประตูแรก เป็นพื้นต่างระดับ พวกอ้อมและเพื่อนอยู่ตรงนี้ เอาเถาวัลย์เล็กๆ มาให้น้องจับ แล้วบอกให้โหนไปฝั่งตรงข้าม , น้องก็ทำตาม พอโดดไป อ้อมและเพื่อนสาวๆเป็นคนรับน้องไม่ให้ล้มในตอนสุดท้าย , ด่านนี้ไม่มีอะไรรุนแรง หรือสิ่งอกุศลเกิดขึ้น 2. ด่านทางโค้งที่พี่ภาคปกติ ปีสาม เรียงแถวกันอยู่ เตรียมดินสอพอง และแป้ง ชุบน้ำ มาปะแป้งละเลงหน้าน้องๆที่ผ่านไป พร้อมคุยกับน้อง แล้วก็แหย่เพื่อนๆไปด้วย , ตรงจุดนี้ พี่ๆผู้ชายได้โอกาสจับลูบคล้ำหน้าตาน้องผู้หญิงที่หมายๆตากันไว้ , มีความอกุศลเล็กน้อย รุ่นพี่ทำแล้วดูท่าทางสนุกที่ได้แกล้งคน 3. ด่านซุ้มทรายอุปสรรคทางยาว จะมีคนถือไม้คานขวางอยู่ต่ำๆเป็นอุปสรรคอยู่ด้วย ตรงจุดนี้ค่อนข้างรุนแรง แม้ไม่มีการทำให้ใครบาดเจ็บ แต่ก็มีการว้าก ข่มขู่ แกล้งน้องกันเป็นที่สนุกรื่นเริงยิ่งกว่าซุ้มอื่นที่ผ่านมา(ความสนุกที่ได้จากการเห็นคนอื่นเป็นตัวตลก หรือได้แกล้ง ได้กดขี่) ตรงจุดนี้ ถือว่ามีระดับความอกุศลมากที่สุด( ยังดีที่ ตั้งกฎกันไว้ว่า ไม่ทำร้ายน้องให้ได้รับบาดเจ็บเด็ดขาด , แต่การแกล้ง ก็ทำกันได้ต่ำจริงๆ เหมือนคนมีอำนาจกำลังดูถูกเหยียดหยามคนที่ด้อยกว่า อย่างไม่ต้องมีเหตุผล แต่เพื่อให้ตนได้สนุกเท่านั้น ) , จบจากซุ้มสุดท้าย ก็เรียงแถวกันไปเข้าที่พัก รุ่นพี่ก็ไปเข้าที่พักกันด้วย

- ผมและเพื่อน ได้ไปดูห้องที่พักกัน , ห้องมีลักษณะเป็นบ้านหลังๆ ห้องเดี่ยวใหญ่ๆ เปิดประตูเข้าไปจะเป็นทางเดินจากประตูผ่านกลางห้องไปยังด้านหลัง ทั้งสองด้านของทางเดินเป็นพื้นยกระดับขึ้น และปูที่นอนเรียงกันยาวไป หรือก็คือ เป็นที่นอนเรียงรายกันเป็นแนวยาว เหมือนห้องนอนหมู่ที่คุ้นเคยกัน เช่น ในชั้นเรียนอนุบาล เมื่อทะลุไปด้านหลัง จะเป็นอ่างล้างหน้าอยู่ฝั่งซ้าย และ ด้านขวามีชั้นวางของสัมภาระและราวตากผ้าเล็กๆ และพบกับประตูเรียงรายกัน 5 บานตรงหน้า สามห้องด้านซ้ายเป็นห้องส้วม และ สองห้องด้านขวาเป็นห้องอาบน้ำ ทั้งยังมีประตูเปิดออกไปด้านนอกอีก 1 บ้านในส่วนนี้ด้วย , และเนื่องจากคนมาเยอะมาก ห้องนี้จึงต้องรองรับปี 3 ภาคปกติทั้งหมด ซึ่งคาดว่าต้องนอนอัดกันราวๆ 30-40 คน( ซึ่งขนาดห้องคาดว่า ออกแบบมาให้ รับได้เพียง 20 คนเท่านั้น ) ทุกคนนอนรวมกัน ไม่แยกชายหญิง ( ซึ่งจุดนี้เขาบอกกันว่า เป็นเพื่อนๆกัน ไม่คิดอะไรกันหรอก ) แน่นอน อ้อมก็อยู่ห้องนี้ด้วย... ซึ่งก็นอนอยู่ฝั่งซ้าย ที่แรกสุดติดประตูทางออกด้านหน้าบ้าน.

- ทุกคนขนของของตัวเองเข้ามาหาที่จัดเก็บ กุ้งเป็นคนถือกุญแจบ้าน(หลังที่ชื่อ S10 )ในตอนแรก ผม และพวกผู้ชายส่วนใหญ่นอนอยู่ด้านซีกขวาของห้อง ซีกซ้ายทั้งหมดเป็น ญ จะมีส่วนเกินเลยมาด้านซีกขวาเล็กน้อย ระหว่างรอทานข้าวเย็น ทุกๆคน ก็จัดของ ที่นอนตัวเอง และ หากิจกรรมฆ่าเวลา อาทิเช่น เล่นไพ่ เป็นต้น และบางคนก็ถือโอกาสอาบน้ำไปด้วยเลย เนื่องจากคืนนี้ไม่ได้ออกไปไหนอีกแล้วนอกจากไปทานข้าว

- เวลา 1930 น. เป็นเวลาอาหารเย็น , ออกไปทานข้าวกัน เท่าที่จำได้ มีพวกข้าวราดแกง ทุกๆคนได้รับข้าวเหมือนกัน คือ เดินเรียงแถวเข้าแบบ Pipe-line รับข้าว และกับ จากแต่ละหน่วย จนสุดทาง ก็ออกไปหาที่นั่งกิน( ส่วนตัวแล้ว ผม ยังตึงเครียดกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นผ่านมาตลอด ทั้งเรื่องบนรถ ที่ซุ้มทรายแกล้งน้อง เรื่องว้าก และ ที่พักที่แสนจะคาดไม่ถึง ว่าเป็นลักษณะนี้ )

- กินข้าวเสร็จ กลับไปเข้าบ้าน เตรียมแผนการรับน้องในบ้านแต่ละบ้าน , โดยลักษณะการรับน้องนี้คือ บ้านแต่ละหลัง เป็นรุ่นพี่แต่ละชั้นปี( แบ่งภาคพิเศษ ปกติ ด้วย ) น้องจะปิดตา และมีหน่วยงานด้านนอกคอยกำกับเวลาว่าส่งเข้าบ้านไหนบ้าง เรียงลำดับไป บ้านละกี่นาที เมื่อหมดเวลาจะมีการเป่าสัญญานแจ้งบอกกล่าว , โดยเริ่มแรก ใช้โทรโข่งที่สามารถบันทึกเสียงได้ เราพบว่า เสียงหัวเราะของกิ๊ปนั้น ฮามาก ๆ เลยนำมาใช้เป็นมุขต้อนรับน้องที่เข้ามาในบ้านครั้งนี้

- น้องแต่ละกลุ่มที่เข้ามา พวกอ้อมและเพื่อน จะเป็นคนนำทางให้น้องไปนั่งบริเวณที่เตรียมไว้ รุ่นพี่เกือบทั้งหมดนั่งอยู่ซีกขวาของห้อง น้องนั่งอยู่ซีกซ้าย ( ซึ่งพื้นที่ส่วนที่เหลือ รุ่นพี่ที่หาที่นั่งไม่ได้จึงจะไปนั่ง ) , ทุกครั้งที่น้องเข้ามาเริ่มแรก เราจะดับไฟเสมอ( ซึ่งคงไม่มีประโยชน์เท่าไหร่ เพราะน้องๆทุกคนใส่ผ้าปิดตากันอยู่แล้ว )

- หลังๆมีมุขเพิ่มขึ้น เช่น มีการเล่นเกมส์ ให้น้องเลือกรุ่นพี่คนนึง ขึ้นมาบอกรักด้วยมุขเสี่ยว , น้องเมย์(หน้าตาดีใช้ได้ทีเดียว)....เลือก ผม ขึ้นไป( กำลังอึ้ง )เราก็จ้องทำหน้าเครียด( เครียดดิ ถึงจะเล่นๆก็เหอะ ไม่เคยแบบนี้ซักหน่อย ) , น้องบอกว่า พี่ชอบอ่านหนังสือมั้ยค่ะ ผมตอบ เอ่อ...ชอบครับ น้องเมย์ต่อไปว่า งั้นน้องขอไปเป็นที่คั่นหัวใจให้พี่ได้มั้ยค่ะ ..... ผมกำลังอึ้ง เอาไงดี นึกคำตอบไม่ค่อยออก รับมุขไม่ค่อยเป็น ตอบไปว่า เอ่อ...ต้องขอโทษด้วยน่ะครับ เพราะพี่มีที่คั่นหัวใจอยู่แล้ว ( พร้อมมองไปทางอ้อม เพื่อนๆร้องฮิ้ว...แซวกัน เป็นที่ชอบใจกันใหญ่ )

- รุ่นน้องกลุ่มต่อไปมา จะเล่นเกมส์บอกรักกันอีก... น้องบอกว่า ต้องการ example , เพื่อนได้ที คิดแผนแกล้งเราอีกแล้ว( เฮียหมูบอกเราว่า นี่เพื่อนๆคิดแผนแกล้ง อจป กันอีกแล้วน่ะรู้ป่าว ) , ทันใดนั้น มันก็พร้อมใจกันเรียกเราไปแสดงตัวอย่างให้น้องดู... เราก็บอกว่า คิดมุขเสี่ยวไม่เป็น ... ไม่รู้จะพูดอะไร เอาล่ะ เพื่อนผู้แสนดี ซักพัก จ๊อป ก็บอกว่าคิดมุขได้แล้ว เดี๋ยวจะบอก เอาเลยๆ ... ทันใดนั้น อ้อมก็เดินออกไปด้านนอกหน้าบ้านพอดี(คาดว่ารับโทรศัพท์) เราก็ชี้ไปทางที่อ้อมเดินออกไปแล้วพูดว่า อ้อมออกไปอ่ะ ( แงๆ ) .... แสดงตัวอย่างให้น้องดูไม่ได้แล้วล่ะ ( เพื่อนๆ แอบเซ็ง เหอๆ )

- กว่าจะเสร็จกิจกรรมนี้ เวลาปาเข้าไปแล้วเที่ยงคืนกว่าๆ ... หลังจากนั้น ก็ได้เวลาอาหารมื้อดึก ซึ่ง มีปลาหมึกย่าง ข้าวต้ม พวกเราก็ออกไปกินกัน , ภายหลังพบว่าพวกกลุ่มแกนกิจกรรมปี 3 โดนรุ่นพี่ปี 4 ต่อว่า จนญี่ปุ่น ใหม่ ฯลฯ ถึงกับร้องไห้ ( กับพวกรุ่นพี่ปี 4 กลุ่มเดียวกับที่ตั้งวงอกุศลท้ายรถช่วงที่เดินทางมา ) เราเข้าไปถามญี่ปุ่น ก็ตอบกลับมาว่า ไม่มีอะไรหรอกเปา (ทั้งที่น้ำตาเต็มหน้า) , สงสัยเห็นด้านมืดของเราบนรถแล้ว จึงไม่อยากให้มีเรื่อง ( อันที่จริง ผม ก็ดูวัสดุอุปกรณ์รอบๆนั้น และวางแผนการสร้างอาวุธเผื่อรบไว้เรียบร้อยแล้ว ซึ่งสามารถดำเนินการได้ทันทีในวันรุ่งขึ้น , โดยนั่งรถออกไปหาอุปกรณ์เสริมจากตลาดในเมือง )

- กินข้าวมื้อดึกเสร็จ มีเรียกประชุม สรุปงานของรุ่นพี่ทุกชั้นปี ซึ่ง พี่ ant แกนปี 4 ได้ออกมาขอโทษในตอนสุดท้าย กับกลุ่ม ปี 4 ที่ทำตัวเสื่อมทรามไว้ก่อนหน้านี้ไป ( แต่ก็ได้แค่ขอโทษ ไม่สามารถโน้มน้าวใจให้น้องให้อภัยได้เลย เพราะ มันแย่มากจริงๆ , และการผิดใจนี้ ทำให้บรรยากาศรับน้อง กร่อยไปมากทีเดียว)

- ประชุมเสร็จ เวลาประมาณ 0230 น. ทุกคนกลับไปบ้านพักของตัวเอง และนั่งเล่นไพ่โต้รุ่งกัน , ผมก็ต่อคิวอาบน้ำ , กว่าจะอาบน้ำเสร็จ แล้วได้นอน ก็เวลาประมาณ 0345น. แต่ทว่า เนื่องจากนอนข้างวงไพ่ + เครียดตลอดวันที่ผ่านไปมากๆ จึงตาสว่าง ไม่สามารถหลับลงไปได้ จนเวลาผ่านไป คาดว่าตัวเองมีโอกาสนอนก็ช่วงเวลา 0500 0600 น. ณ เวลา ที่ถูกปลุกขึ้นไปทำกิจกรรมตอนเช้ากันพอดี( เริ่มวันใหม่แล้วสิ )


ซึ่งบทความนี้มีทั้งหมด 3 ตอนครับ , จะทยอยมาลงทีหลัง(แต่ตอนนี้เสร็จหมดทั้ง 3 ตอนแล้ว ,เก็บเอาไว้ก่อนล่ะกัน :)

ครับ เป็นการเล่าเรื่องออกไปทื่อๆเลย ไม่ต้องเรียบเรียงอะไรให้สวยงาม


edit @ 2007/07/01 17:28:54
edit @ 2007/07/01 17:32:30

Comment

Comment:

Tweet


อ่านแล้วเหมือนเปาจะมีความสามารถเรื่องการบรรยายเล่าเหตุการณ์แบบละเอียดจริงๆ นะ ได้อรรถรสไปอีกแบบ

อ่านไปบางตอนก็ขำ บางตอนก็อึ้ง คละเคล้ากันไป
ที่ขำคือ เป็นกิจกรรมที่ประกอบด้วยอกุศล มีการแบ่งระดับอีกว่าอันไหนอกุศลน้อย อันไหนอกุศลมาก แต่อยากรู้จริงๆ ว่าพวกปี 4 ที่ทำกิจกรรมอุกอาจนั่นมันทำอะไรกันบ้าง ดูเหมือนว่าไหนๆ จะจบออกไปแล้วเลยกะปล่อยไก่เสียเต็มที่กระมัง

ที่อึ้ง เพราะไม่นึกว่าเปาจะกล้า ตอบมุขเสี่ยวๆ เรื่องอ้อมไปเสียขนาดนี้ ไม่ธรรมดาซะแล้วนะนั่น เป็นผมๆ ไม่กล้าขนาดนี้หรอก
#3 by Gow27 At 2007-07-21 16:47,
ผมออกแนวแอบยิ้มตอนเล่นกิจกรรมบอกรักแบบเสี่ยวๆแหะ

เฮ้อ ... ไม่เห็นมีอย่างนี้บ้างเลยเรา

ทั้งใครสักคน ... ทั้งการรับน้อง

บู่ ~
#2 by Aki (58.9.152.5) At 2007-07-04 23:41,
แอบระทึกเล็กน้อยกะเดโทนั่นแหละ

กลัวจริงๆว่าจะไปตีหัวใครเข้า

แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยดี มั้ง เนอะ
#1 by Alonegirl ~ โอจังงับ At 2007-07-01 20:14,

Detonator
View full profile